Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
realia rzeczy realne, konkretne; fakty, rzeczy, stosunki jako składniki tła hist., obyczajowego, społ. w dziele sztuki (zwł. w lit., plast., filmie).
Realpolitik nm., polityka praktyczna, realistyczna, oparta na egoistycznych interesach narodowych, mocarstwowych, a nie na celach teoretycznych, etycznych, moralnych; por. Machtpolitik.
realizacja urzeczywistnienie czegoś, spełnienie, ziszczenie; zastosowanie w praktyce (np. idei, projektu); spieniężenie (walorów, weksli itp.).
realność rzeczywistość; przest. majątek nieruchomy, posiadłość.
realista zwolennik realizmu; człowiek rozsądny, trzeźwy, liczący się z możliwościami; dawn. uczeń szkoły realnej.
realizm postępowanie uwzględniające rzeczywiste warunki, możliwości i siły; pogląd teoriopoznawczy, wg którego świat zewnętrzny istnieje rzeczywiście, niezależnie od poznającego podmiotu; w sztuce - odtwarzanie rzeczywistości w sposób zgodny z obserwacją życia; stanowisko w śrdw. sporze o uniwersalia, wg którego istnieją one niezależnie od rzeczy, w których się przejawiają (por. nominalizm); (r. krytyczny) kierunek lit. 2. poł. XIX i początków XX w., ujawniający przeciwieństwa i schorzenia ustroju kapitalistycznego; (r. socjalistyczny) metoda twórcza w sztuce, usiłująca wyrazić ideologię socjalistyczną.
