Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  realia rzeczy realne, konkretne; fakty, rzeczy, stosunki jako składniki tła hist., obyczajowego, społ. w dziele sztuki (zwł. w lit., plast., filmie).
  Realpolitik nm., polityka praktyczna, realistyczna, oparta na egoistycznych interesach narodowych, mocarstwowych, a nie na celach teoretycznych, etycznych, moralnych; por. Machtpolitik.
  realizacja urzeczywistnienie czegoś, spełnienie, ziszczenie; zastosowanie w praktyce (np. idei, projektu); spieniężenie (walorów, weksli itp.).
  realność rzeczywistość; przest. majątek nieruchomy, posiadłość.
  realista zwolennik realizmu; człowiek rozsądny, trzeźwy, liczący się z możliwościami; dawn. uczeń szkoły realnej.
  realizm postępowanie uwzględniające rzeczywiste warunki, możliwości i siły; pogląd teoriopoznawczy, wg którego świat zewnętrzny istnieje rzeczywiście, niezależnie od poznającego podmiotu; w sztuce - odtwarzanie rzeczywistości w sposób zgodny z obserwacją życia; stanowisko w śrdw. sporze o uniwersalia, wg którego istnieją one niezależnie od rzeczy, w których się przejawiają (por. nominalizm); (r. krytyczny) kierunek lit. 2. poł. XIX i początków XX w., ujawniający przeciwieństwa i schorzenia ustroju kapitalistycznego; (r. socjalistyczny) metoda twórcza w sztuce, usiłująca wyrazić ideologię socjalistyczną.
  realny rzeczywisty; wykonalny; praktyczny; (szkoła realna) dawn. matematyczno-przyrodnicza.
 

Etym. - późn.łac. realis 'rzeczywisty, prawdziwy' z łac. res 'rzecz; fakt' por. ad rem; reifikacja; reizm; republika; surrealizm; nm. Politik zob. polityka.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku