fon; FON; FONA; FONIA; FON; FONO; fonacja; fonem

Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

	fon jednostka poziomu głośności.
	-FON(A), -FON(IA), FON(O)- w złożeniach: dźwięk, głos, brzmienie, ton; instrument muzyczny; przyrząd do utrwalania i reprodukcji dźwięków; wymowa.
	fonacja jęz. wymawianie dźwięków mowy, wydawanie głosu.
	fonem jednostka fonetyczna języka; głoska (czynna funkcjonalnie); por. grafem.
	Etym. - gr. phōnē, phōnēma 'dźwięk, głos'; por. antyfona; dodekafonia; fonetyka; homofoniczny; kakofonia; magnetofon; mikrofon; ortofonia; polifonia; saksofon; symfonia.