Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  oficjalista dawn. osoba zatrudniona przy zarządzaniu majątkiem ziemskim (ekonom, pisarz prowentowy itp.); dawn. urzędnik (zwł. sądowy).
  oficjum urząd kośc. z jego obowiązkami; spełnienie jakiejś czynności liturgicznej; kongregacja papieska zajmująca się sprawami wiary i obyczajów; odmawianie brewiarza; (oficja dialogowane) śrdw. widowiska o tematyce religijnej.
  oficjant zob. celebrans.
  oficjalny ogłoszony, podany do wiadomości urzędowo; urzędowy; formalny; wymuszony, sztywny w obejściu, nienaturalny.
  oficjał Kośc. rz.kat. mianowany przez biskupa duchowny, stojący na czele sądu duchownego; dawn. urzędnik w zaborze austriackim.
 

Etym. - śrdw.łac. officialista 'służący; urzędnik', officians dpn. officiantis 'pomagający' i łac. officialis 'urzędowy' od officium 'grzeczność; powinność; służba; funkcja; urząd'.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku