Etym. - łac. bacchanalia 'staroż. misteria ku czci Dionizosa (Bachusa), które z Wielkiej Grecji przeniosły się do Rzymu'; Bacchicus 'bachiczny' i bacchans dpn. bacchantis (p.pr. od bacchari 'święcić obrzędy Bachusa') z Bacchus 'Bachus, rz. bożek wina i bujności żywotnych sił natury'.