|
|
izometria geom. przekształcenie figury nie zmieniające wzajemnych odległości punktów figury, np. obrót.
|
|
|
izotropia fiz. charakterystyczna cecha ośrodka (gł. ciał niekrystalicznych) polegająca na wykazywaniu jednakowych własności fiz. we wszystkich kierunkach; por. anizotropia.
|
|
|
izotermy linie na mapie pogody, łączące punkty o jednakowej temperaturze powietrza.
|
|
|
izonomia równouprawnienie, równość wobec prawa.
|
|
|
izomorficzny chem. równopostaciowy; mat. równokształtny.
|
|
|
izostazja geol. stan równowagi mas w skorupie ziemskiej, którego zakłócenia wyrównywane są przez izostatyczne ruchy skorupy.
|
|
|
izotopy atomy jakiegoś pierwiastka, których jądra różnią się liczbą neutronów.
|
| |
Etym. - zob. izo-; -metr; -morf-; gr. isonomía 'jw.' od isónomos 'równouprawniony'; -stazja z gr. stásis 'stan(ie)' od histánai, zob. statyczny; -term(o)-; -top; -trop-.
|
