Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  IDIO- w złożeniach: własny; osobisty; oddzielny; swoisty, odmienny; utworzony samodzielnie; powstający wewnątrz.
  idiofony muz. instrumenty perkusyjne (w których źródłem dźwięku jest elastyczne ciało drgające, nie mające naprężenia wstępnego); por. aerofony.
  idiograficzne nauki - zajmujące się ustalaniem faktów jednostkowych, opisem i objaśnieniem konkretnych zdarzeń (podział W. Windelbanda; 1894 r.); por. nomotetyczne.
idiot box (a. idiot lantern) bryt.ang. slang, dosł. 'pudło (latarnia) idioty', telewizja.
  idiom, idiomat(yzm) związek wyrazowy właściwy tylko danemu językowi, nieprzetłumaczalny dosłownie na inny język.
  idiota med. chory z ciężkim wrodzonym niedorozwojem umysłowym, głuptak; pop. głupiec, bałwan.
  idiotyzm zob. oligofrenia; pop. głupstwo.
  idiosynkrazja med. uczulenie wrodzone (zob. alergia); pop. wstręt, antypatia.
 

Etym. - gr. idíōma dpn. idiōmatos 'specyficzna cecha; właściwość (stylu); idiom' i idiōtēs 'człowiek prywatny; niespecjalista; ignorant' od ídios 'własny; prywatny; swoisty'; zob.-fon-; sýnkrasis 'mieszanie; stapianie'; zob. -syn-; krásis 'mieszanina' od keránnyai, zob. krater.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku