Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego
 
 

Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo korzystać dzięki:

 

wpisz słowo lub wyrażenie:

  kondotier w (płn.) Włoszech XIV-XVI w. - dowódca oddziału najemnego wojska zawodowego na służbie miasta a. księcia; przen. człowiek sprzedajny, najemnik, służący cudzej sprawie tylko dla interesu.
  kondotierstwo.
  kondukt orszak (pogrzebowy).
  konduita przest. zachowanie się, prowadzenie się.
 

Etym. - wł. condottiere 'dowódca' i fr. conduite 'prowadzenie; sprawowanie' (od conduire '(prze)prowadzić') z łac. conductus pp. od conducere 'zbierać; ciągnąć; najmować; przewodzić'; zob. kom-; ducere, zob. duce.

 

 

Strona główna | Indeks | O Słowniku