Z internetowej wersji Słownika mogą Państwo
korzystać dzięki:
ekonom dyspozytor, nadzorca robót folwarcznych w okresie feud. i kapitalizmu.
ekonometria nauka badająca (za pomocą metod mat.-statyst.) ilościowe prawidłowości zachodzące w życiu gospodarczym.
ekonomia umiejętność racjonalnego gospodarowania, gospodarność, rządność, oszczędność; (e. polityczna) nauka o prawach społecznych rządzących produkcją, wymianą i rozdziałem dóbr materialnych; nauka o gospodarowaniu ludzi żyjących we wzajemnej więzi społecznej.
ekonomizm materializm ekonomiczny, pogląd (gł. w 2. połowie XIX i na pocz. XX w.) usiłujący wyjaśnić zjawiska i przemiany społ. przez bezpośrednie sprowadzanie ich do podłoża ekon. i traktowanie procesów ekon. jako jedynego czynnika rozwoju.
ekonomika dyscyplina ekon., badająca związki i zależności w jakiejś gałęzi, dziedzinie gospodarki narod. (np. e. handlu, przemysłu, roln.); gospodarka; ekonomia polit.
ekonomista.
Etym. - śrdw.łac. oeconomia 'gospodarowanie' z gr. oikonomia 'jp.; oszczędność'; oikos, zob. eko-; -nom.
